گاهی ...

تو نفس می کشی و من نظاره گرم ، خدا .

و گاهی  

من نفس می کشم و تو نظاره گری ...

خوب می نگرد ... فقط دم و بازدم است و بس !

خط خطی هایم را می خوانی ؟ ... گاهی هم برایت نقاشی می کشم ، طرح

می زنم ...

چقدر کوچکند ، نه ؟ ....

از لابه لای آن همه ابر کاغذهای کوچک دفتر من را می بینی ؟

می دانم ...

روزگاری نزدیک خودت آن ها را نوشتی و شاید من اکنون نظاره گر نوشته های تو

هستم !

      تولد دو سالگیت مبارک

نگاه کن راه واره ، توی مهمون هات خسوف هم نشسته ...

به تو هم تبریک میگم ...

خسوف .

زندگی می رقصد و در هر چرخش اش ، دنیای ما هم می چرخد .                     تمام دنیای ما دور سرمان می چرخد .... می شوند تصاویری درهم و برهم ....     طول می کشد تا ما دستان بخشنده و مهربان زندگی را در میان این تصاویر آشفته پیدا کنیم .                                                                                                  گاهی هم دیر می رسیم ، او دوباره می رقصد و ما می مانیم و این آشفتگی .     می دانم زندگی ، تو می خواهی تمامی تصاویرت را یکجا نشانمان دهی چون میدانی ما زمینیان چقدر وقت کم داریم ....

همه چیز در چرخش است .

مراقبمان باش !

نیندازی ما را ؟

ماه تو که می آیی به آسمان ، او را یاد خودش می اندازی

اسمش را یادش می آوری ، خودش را .....

میان آن همه سیاهی تو هنوز می درخشی

باشد

یادش می ماند

او هم تلاش می کند

بدرخشد

گاهی تا نزدیکی های تو می آید

می دانی ماه ؟

می خواهد بیاید جای تو ، خودش را در آسمان قسمت کند

تا وقتی نیستی جایت پر باشد .

ستاره هایت دوستانش شده اند ، راه را یادش می دهند ، نگران نباش

این جا بالای زمین ، چه هوایی ست ماه !

وقتی از آن پایین نگاهت می کرد ، دلش برای تنهایی ات می سوخت

اما حالا ...

آن قدر هم تنها نیستی ، اصلا تنها نیستی

چقدر آدم ها از روی زمین با تو حرف می زنند

همه را می شنیدی ؟!

یادش باشد برگشت زمین کمی مراقب دعواهایش با تو باشد !

چقدر از اینجا به آدم ها نزدیک است

خواب مهتابی او چه صفایی دارد . . .

خورشید آرام آرام رویای او را از آسمان پاک می کرد

صبح شده بود .

بیدار شد .

رخت خوابش بوی تو را می دهد

دیشب به جای او ، اینجا خوابیده بودی ؟

می تواند خوابی را که دیده ای حدس بزند !

باد پرده را از دستان من می دزدد

می دانم

می خواهد یادم بدهد

پرده ها را بشکن ....